Kara Şiir Defterimden

Kırmızı

O tekmil evden kaçmalara bu kaçıncı perde
Alıp götürdüler şimdi de darağacına gözlerini
Titremesi kendine epeyce kırmızıydı gece

Ölecek aşk bulsun artık yarası yanlış kanayan
Bir ceylanın misk kokar elbet ölüsü sonra
Neylesin ölümüne büyüdü masalına mezar çocuklar

Önce

En önce
Dudaklar düşer
Kadınsa rengi ihanetin

Tül

Böğrüme soğuk zehrini akıtan
Akrepti kadim zaman
Ki devran
Hadım bir tarihe
Tülü eprimiş kekre bir efsane

Trampet

Bak trampet çalıyor o hayta
Delalet getirir cümle aşka

Oy

Gittin ya
Memelerin
Kabilsoyu oy

Çocuk

O haylaz çocuktum
Ki durmadan yürüyen
Unuttum
Ne vakit kestiler ayağımı

Mandalina

Elimde
Sen kadar
Kokusu çocuktu mandalina
Ve düşerken
Yüzünün tenhalığına
Leş gibi sözcükler
Kalmasın diyorum yarım
Türküsü umudun

Vasiyet

Hey ki ne hey
Sevgilimin adı
Gülkırmızı hey
Kanatır gecemi

Gelsin gelecekse
Gül kırmızı avuçlarda
Bakire kızlar mezarıma