Gözünüz Aydın, Tansu Hanım…

Geç oldu, güç oldu. Ama sonunda oldu işte. Tansu Özkök’ün,  “Ertuğrul ben yoruldum bu hayattan, emekli olmak istiyorum, sen nasıl hâlâ duruyorsun” “zılgıtı” işe yaramış görünüyor. Şimdi sıra geldi roman yazmaya. Tansu Hanım çok istiyor çünkü. Her şey bir yana, şu an içimden tek tümce geçiyor: “Gözünüz aydın, Tansu Hanım…”

Geçenlerde, “Özkök keşke eşini dinlese” diye yazmıştım. Tansu Hanım, bir yıl önce Vatan’dan Sanem Altan’a o kadar içten ve duygusal konuşmuştu ki…

“Bir kenara çekilmesine” çok sevinen olacaktır Özkök’ün, ama hiçbiri Tansu Hanım’ın sevincinin yerini tutamaz.

Özkök’e dair yazılar günlerce medyayı kaplar artık. Herkes içindekileri bir kez daha döker.

Benim içimde kalanları sorarsanız:

Hürriyet’te bir gecede gerçekleştirdiği sendikasızlaştırma hareketi. “Sendika aleyhimize oluyor” açıklamaları.

Okuru müşteri yerine koyan ilk genel yayın müdürü olması.

Gazetecilikle “iş adamlığının” nasıl da “tıkır tıkır” yürüdüğünü, pardon yürümediğini gösterme çabası.

İşi daha da ilerilere götürüp, “Buna ister kaşarlanma, ister yararlarla yaşamayı öğrenme deyin, artık hiçbirinden etkilenmiyorum” çıkışları. (Komedya, Alfa Yayınları, Sayfa,13)

Daha neler neler…

Ama şimdi sırası değil…

Nasıl olsa medyamızın son yirmi yılının tahlilini yapanlar, Ertuğrul Özkök’e epeyce yer vereceklerdir.

Şimdi, Tansu Hanım’ın sevincine ortak olmanın sırası…

Ne istiyordu Tansu Hanım?

“’ 125 metrekare falan bir ev istiyorum, kendi başıma başa çıkabileceğim bir ev. Burası 600 metrekare. Küçülemeyen o. Problem onda. Ben çok daha küçük bir hayat istedim hep. Başından beri böyleydim. Ertuğrul’un şu sağladığı hayat, bu ev, şu gördükleriniz bana hiçbir şey ifade etmiyor. Ben bunlarla mutlu olan biri değilim. Daha küçük bir hayatı istedim hep… Yaşadığım insanla bu hayatı paylaşmak isterdim. Ertuğrul’la yaşamak isterdim birçok şeyi. Doğayla iç içe bir hayat olurdu benimki…”

Geçen yazımı, “Ertuğrul Özkök, bir gün, ‘Keşke hayat arkadaşımı yıllar önce dinleseydim’ diye dertlenir mi dersiniz? Ne yalan söyleyeyim, bana çok yakın görünüyor…” diye bitirmiştim.

İşte o günler geldi…

Tekrar gözünüz aydın Tansu Hanım…

 Ümit Otan'ın yazıları aynı zamanda http://www.t24.com.tr de yayınlanmaktadır.