Babalar Günü...

Acaba neden babalar günü anneler günü kadar önemsenmez?
 
Ya da sevgililer günü kadar?
 
Babalar daha az mı seviliyor acaba?
 
Neden yeni baba olmuş bir baba, oğluna daha düşkündür babasından hiç düşündünüz mü?
 
Ben her babalar günü düşünürüm bunu. Çünkü anneler günü, sevgililer günü ve yeni yıl yaklaşırken vitrinler süslenir, alış veriş merkezlerinde bir hareketlilik yaşanır, fakat babalar günüde aynı coşkuyu göremezsiniz.
 
Ve ilginçtir hiçbir baba, babalar gününde hatırlanmadı diye çıngar koparmadı.
 
Hatırlanmadı diye küsüp sitem etmek sadece kadınlara has bir olay mı?
 
Yaklaşık 18 yıl önce yazdığım bir şiiri tüm dünya babalarına armağan ediyorum…
 
BABA
 
“Bir baltaya sap olamazsın” derdin baba!
Anlamazdım.
Her gün binlerce öğüt verirdin bana
Dinlemezdim.
Gittiğim her yerde
Senin selamını söyleyerek
Yüceldim ve değer kazandım
Ve hala sırf senin oğlunum diye
Beni sevip, sayıp sana selam söylüyorlar.
 
İnsanın evini yapanda, yıkanda arkadaşıdır derdin,
Evim başıma yıkıldı baba
Meğer lokma lokma biriktirdiğim arkadaşlarım
Beni kürküm için sevmişler
Ocağım başıma yıkıldı
Utandım baba, utandım kendimden.
 
Şimdi büyüdüm baba
Şimdi de büyüdüm sandım
Pencerenin arkasına ilişti meraklı bakışlarım
Yasaklarını düşündükçe veryansın edip
Kabardı içimde ki inat damarları
Dışarı attım kendimi;
Uçtum baba uçtum,
Uçuyorum sandım;
Masum bakışlarına tutuldum bir kızın
Küçücük
Pamuk
Ellerine dokundum;
Gençtim baba! Sevdim…
Onu babam saydım baba,
Onu anam saydım
Ana gibi yaz olmaz
Çok geç anladım..
 
Onu santim santim sevdim
Aramıza metreleri koydu baba
Aramıza
Kilometreleri koydu
Bu ayrılık bana çok koydu baba
Bu ayrılık
Bana çok koydu
Ağlamak istedim
Ağlayamadım
Çünkü sen;
Erkekler ağlamaz derdin…
 
Görüyorsun ya Baba
Baltayı nereye vurduysam taşa geldi
Olanlarsa başa geldi
Affet beni baba
Ne olur beni affet…